ایها الرفقا

ایها الرفقا...

دلتنگیم...

جای خالی یکایک شما آتش به جان می افکند...

کاش راهی تا به دیدار بود اما هیهات... که شما در بهشت قرب منزل و مأوی گرفته اید و ما ....

زمینگیران عالم ماده مانده ایم ... دست و پا در گل ...

دنیا پیش از این سالها مگر چه بود... چه ارزش و بها و جلوه و زیبایی داشت که حالا بعد از شما داشته باشد؟؟؟...

چگونه میشود بی شما پس از این ادامه داد این حیات را ؟...