خیمه عزا

آمدم شهر سوت و کور بود !

آمدم شهرها سوت و کور بودند !

نه که صدایی نباشد ... بود ! صدای روزمرگی و یکنواختی ... سوت و هلهله جشنواره فجر و ... هر کس به کار خویش ...

از پرچم های سیاه هر ساله خبری نبود ...

حتی بچه مذهبی ها ، انقلابی ها ، حزب اللهی ها ... به کار و بار خود بودند . پرسیدم شما دیگر چرا ؟ پس کو علم عزای زهرا (سلام الله علیها) ؟ گفتند تقارن با دهه فجر ! گفتم دهه فجر که تمام شده ... گفتند دیگر ماند روز شهادت عزاداری کنیم...

یادم امد قبل از امدن امام ، تقویم ها مینوشتند : روز وفات فاطمه زهرا! بعد از امام نوشته شد : شهادت ... و خیمه عزای فاطمی باشکوه و بامعرفت افراشته شد...

دلم سوخت...

هیچ کجا را نیافتم بوی گل یاس دهد ...

اینجا ... خیمه عزا افراشتم ... آن هم نه برای یک دهه دو دهه ... برای تمام روزهای نیامده ...

قدم عزاداران فاطمی سر چشم :

http://shabhayefatemieh.blogfa.com/

آجرک الله یا بقیة الله فی مصیبت جدتک الزهراء ...